Die Krag van Aanmoediging – Leierskapbeginsels uit 2 Tessalonisense
Loading player...
In hierdie episode van Markplek Ambassadeurs op Radio Cape Pulpit (CBMC Suid-Afrika) gesels Harm Engelbrecht oor Bybelse leierskapsbeginsels vanuit 2 Tessalonisense, met die fokus op die krag van aanmoediging.
Harm begin met die agtergrond van 2 Tessalonisense: Paulus skryf hierdie brief aan 'n jong gemeente wat behep geraak het met die idee dat hulle in die eindtyd leef. Sommige het opgehou werk, skulde nie betaal nie, en net vir Jesus se wederkoms gewag. Paulus vermaan hulle: die lewe is nie 'n 100 meter-wedloop nie, maar 'n marathon – en die medalje word eers aan die einde oorhandig aan diegene wat tot die einde toe volhard.
Hy verduidelik dat Paulus die Tessalonissense aanmoedig in 2 Tessalonisense 1:1-6:
Hy dank God vir hulle groeiende geloof en toenemende liefde vir mekaar.
Hy prys hulle by ander gemeentes vir hul volharding en geloof te midde van vervolging.
Hy herinner hulle dat hul volharding 'n bewys is dat God hulle geskik geag het vir sy koninkryk.
Harm beklemtoon vier eienskappe van Paulus se aanmoediging:
Persoonlik – hy het hulle persoonlik vertel hoe sterk hy in hulle glo.
Spesifiek – hy het presies gesê waarvoor hy waardering het.
Openlik – hy het dit aan ander gemeentes vertel.
Doelgerig – hy wou hulle aanvuur en bemoedig.
Hy sluit af met 'n kragtige oproep: Kom ons moedig mekaar aan. Hy deel 'n voorbeeld van 'n jong man wat 'n swak verhouding met sy pa het omdat hy nooit goed genoeg was nie – selfs met 70% het die pa gevra: "Hoekom nie 80 nie?" In plaas daarvan moet ons sê: "Jy het goed gedoen. Hoe kan ons jou help om nog beter te doen?"
Aanmoediging is soos suurstof vir die siel – dit kos min, maar lewer groot resultate. Harm moedig luisteraars aan om nie op te hou nie, die stryd te stry, in geloof te groei, en aan te hou met liefde – tot die volgende gesprek.
Harm begin met die agtergrond van 2 Tessalonisense: Paulus skryf hierdie brief aan 'n jong gemeente wat behep geraak het met die idee dat hulle in die eindtyd leef. Sommige het opgehou werk, skulde nie betaal nie, en net vir Jesus se wederkoms gewag. Paulus vermaan hulle: die lewe is nie 'n 100 meter-wedloop nie, maar 'n marathon – en die medalje word eers aan die einde oorhandig aan diegene wat tot die einde toe volhard.
Hy verduidelik dat Paulus die Tessalonissense aanmoedig in 2 Tessalonisense 1:1-6:
Hy dank God vir hulle groeiende geloof en toenemende liefde vir mekaar.
Hy prys hulle by ander gemeentes vir hul volharding en geloof te midde van vervolging.
Hy herinner hulle dat hul volharding 'n bewys is dat God hulle geskik geag het vir sy koninkryk.
Harm beklemtoon vier eienskappe van Paulus se aanmoediging:
Persoonlik – hy het hulle persoonlik vertel hoe sterk hy in hulle glo.
Spesifiek – hy het presies gesê waarvoor hy waardering het.
Openlik – hy het dit aan ander gemeentes vertel.
Doelgerig – hy wou hulle aanvuur en bemoedig.
Hy sluit af met 'n kragtige oproep: Kom ons moedig mekaar aan. Hy deel 'n voorbeeld van 'n jong man wat 'n swak verhouding met sy pa het omdat hy nooit goed genoeg was nie – selfs met 70% het die pa gevra: "Hoekom nie 80 nie?" In plaas daarvan moet ons sê: "Jy het goed gedoen. Hoe kan ons jou help om nog beter te doen?"
Aanmoediging is soos suurstof vir die siel – dit kos min, maar lewer groot resultate. Harm moedig luisteraars aan om nie op te hou nie, die stryd te stry, in geloof te groei, en aan te hou met liefde – tot die volgende gesprek.
